پرورش ماهی کپور در جهورا
پرورش ماهی کپور در استخرهای سیمانی با جریان آب، موسوم به جهورا (jhora) در تپههای بنگال غربی علاوه بر کمک به اهالی منطقه برای رسیدن به رژیم غذایی سالم، در افزایش درآمد خانوادهها نیز سهیم است.
جیت باهادو سوبا، کارمند بازنشسته دولت، ساکن روستای دورافتاده ریانگ در تپههای منطقه کالیمپونگ در بنگال غربی است. برای او در ۶۱ سالگی تهیه اقلام خوراکی به خصوص سبزیجات و میوهجات از بازار به دلیل مشکلات حمل و نقل در منطقه تپهای و محدودیتهای مالی دشوار بود. اما حالا اطمینان دارد که خانوادهاش به اندازه کافی پروتئین دریافت میکنند.
او برای تأمین ماهی خانوادهاش به استخری متکی است که در زبان محلی به آن جهورا میگویند و در محدوده داخل خانهاش واقع شده است.
او میگوید: «ما در منطقهای دور از شهر و محصور در تپهها زندگی میکنیم. بازارهای محلی همیشه میوهجات و سبزیجات فراوان عرضه نمیکنند، اما جهورا با تأمین ماهی این کمبود را جبران میکند. سایز استخر سیمانی من تقریبا ۴۳ در ۳۳ فوت به عمق ۳/۵ فوت است. من هشت ماه قبل ۱,۰۰۰ قطعه بچهماهی انگشتقد که اکثرا کپور معمولی و کپور علفخوار هستند را در آن رها کردم.
آنها را با سبوس برنج، کود ارگانیک و دانه سویا تغذیه میکنیم. سال گذشته به دلیل سرمای شدید این منطقه پنجاه قطعه ماهی از بین رفتند. بقیه زنده ماندند و به وزن نیم کیلوگرمی رسیدند. ما هنگام نیاز آنها را صید میکنیم. ماهیان مزه خوبی دارند و تعدادی از آنها نیز به همسایگانی که از قبل رزرو کرده باشند فروخته میشوند. این استخر در افزایش درآمد به من کمک میکند.»
جیت تنها نیست. بیش از ۶,۰۰۰ نفر از ساکنان محلی سرگرم پرورش ماهی به روش جهورا در تپههای منطقه دارجیلینگ در نزدیکی کالیمپونگ هستند که بخش عمده آن به مصرف خود مزرعهداران میرسد و بخش کوچکی هم برای فروش عرضه میشود.
