محققان بریتانیایی برای اجرای یک پروژة پیشگام با هدف بهره‌برداری از تکنولوژی انرژی تجدیدپذیر برای پرورش پایدار میگو، با فعالان صنعت آبزی‌پروری همکاری می‌کنند.

این پروژه با مدیریت کارشناسان دانشگاه اکستر و مشارکت دانشگاه ریدینگ و سازمان تحقیقات روتامستد هدایت می‌شود و شامل 11 شرکت صنعتی است از جمله: سینسبری، سیفود لیونز و انرژی ایگزورا. سازمان تحقیقات و نوآوری UK (UKRI) به عنوان بخشی از برنامه دگرگونی در صندوق اولویت‌های استراتژیکی (SPF) سیستم‌های غذایی بریتانیا، 2 میلیون پوند به این پروژه اختصاص داده است.

‌”طرح تحول اقتصاد آبی در مزارع خشکی UK: ادغام تولید پایدار میگو در چشم‌انداز در حال تغییر کشاورزی” نام این پروژه است. پروفسور راد ویلسون از دپارتمان علوم زیستی دانشگاه اکستر با همکاری محققانی نظیر پروفسور یان بتامن از مؤسسه زمین، محیط‌زیست، اقتصاد و سیاست (LEEP) دانشگاه اکستر این پروژه را مدیریت می‌کند.

محققان تصمیم دارند پرورش میگو را با منابع انرژی تجدیدپذیر در تعدادی از کارخانه‌های هضم بی‌هوازی (AD) فعال در UK در یک مکان قرار دهند.

تیم تحقیقات معتقد است اگر تنها 20 درصد از کارخانه‌های فعلی AD در UK با پرورش میگو سازگار شوند، آنها می‌توانند 960 واحد تولید میگو را راه‌اندازی کرده و هر ساله 5,520 تن میگو برداشت کنند. در حال حاضر تقریبا 25 درصد میگو گرم‌آبی در UK وارد می‌شود.

ویلسون گفت: «در UK ما خوردن میگو (شاه‌میگو) به عنوان یک سیفود سالم، با کیفیت و خوشمزه را دوست داریم. هدف این پروژه تغییر روش‌ها در مزارع خشکی است تا تولید داخلی میگو در فضای سرپوشیده با هضم‌کننده‌های بی‌هوازی (AD) ادغام شود. هضم‌کننده‌های بی‌هوازی پسماند مزرعه را مصرف کرده و آن را به انرژی تجدیدپذیر تبدیل می‌کنند. این ADها گرمای زیادی تولید می‌کنند که می‌تواند به هدر برود، اما مزارع شاه‌میگو گرمسیری از این گرما استفاده می‌کنند تا تولید این محصول در UK مقرون به‌صرفه باشد. این یعنی روی کیفیت غذایی و تأثیرات زیست محیطی تولید کنترل بهتری خواهیم داشت.»

این پروژه به دنبال معرفی یک زنجیره تأمین بدون ریسک، سالم و پایدار برای مصرف‌کنندگان است. به این ترتیب به گسترش این مدل تولید در سراسر UK کمک می‌کند و مزارع میگو در خشکی را تشویق می‌کند تا روش‌هایی را به اجرا درآورند که مستقیما به سود محیط‌زیست و سلامت انسان‌هاست.

این پروژه داده‌هایی را تولید می‌کند که به ارزیابی پتانسیل واقعی تولید میگو پایدار با استفاده از تکنولوژی انرژی تجدیدپذیر می‌پردازد و همچنین پشتیبانی علمی ضروری در سطح جهانی را برای صنعت میگو تأمین می‌کند.

میگو یک سیفود سالم با پروتئین بالا، کالری پایین و سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، آنتی‌اکسیدان و اسیدهای چرب امگا-3 است. به گفته دانشگاه اکستر، متدهای سنتی تولید که در خارج از این کشور بکار می‌روند علاوه بر آسیب‌پذیری در برابر حوادث اقلیمی و شیوع بیماری، اغلب به لحاظ زیست‌محیطی هم ناپایدارند. تخریب 80 درصد جنگل‌های مانگرو که برای جذب مقدار عظیم CO2 حائز اهمیت هستند از جمله آسیب‌های زیست‌محیطی محسوب می‌شود.

برخی متدهای تولید می‌توانند به مشکلات تنوع زیستی محلی و همچنین تولید میگویی منتهی شود که حاوی مواد مضر برای سلامت انسان است.