باکتریوفاژ-و-میگو

باکتریوفاژها و میگو

انتخاب چند باکتریوفاژ (باکتری‌خوار) برای پست‌لارو (PL) میگو می‌تواند در مقابل باکتری بیماری‌زای ویبریو اثر محافظتی داشته باشد.

محققان از مرکز تحقیقات زیست‌شناسی نورث-وست، دانشگاه مستقل نوو لئون (مکزیک)، مرکز تحقیقات و توسعه مواد غذایی AC و دانشگاه جیرونا (اسپانیا) تأثیرات محافظتی کوکتل باکتریوفاژها (ترکیبی از چند باکتری‌خوار) در پست‌لارو وانامی در مقابل باکتری ویبریو را ارزیابی نمودند. دانشمندان دریافتند که تیمار PLها با باکتریوفاژ، بیماری‌های ویبریو را تحت کنترل نگه می‌دارد و تراکم آنها در آب استخر را کاهش می‌دهد، بدون اینکه به اجتماعات باکتری‌های اطراف آسیبی بزند.

جمعیت ویبریو و فاکتریوفاژها

باکتری‌های ویبریو در سطح وسیعی در محیط اقیانوس منتشر می‌شوند و گونه‌های مختلف ویبریو عامل شیوع بیماری در آبزیان بخصوص میگو پنائیده، انواع ماهیان و نرم‌تنان بشمار می‌آید. برخی سویه‌های ویبریو هاروی و ویبریو ﮐﺎﻣﭙﺒﻠﯽ در شیوع بیماری‌ها در هچری میگو و مزارع پرواری در سراسر جهان دخیل هستند. این سویه‌ها همچنین به بیماری‌های مرجانی نیز مرتبطند.

محققان گفتند: «ما رویکردهای وابسته-به-پرورش و مستقل-از-پرورش میگو را بکار گرفتیم تا تأثیر آنها (باکتریوفاژها) روی اجتماعات باکتریایی مرتبط با پست‌لارو میگو را بررسی نمائیم.» طبق نتایج این مطالعه، بکارگیری کوکتل فاژ تعداد ویبریوها را در هر دو محیط آزمایشگاهی و محیط طبیعی به شدت کاهش داد.

«در ابتدا مشاهده کردیم که هر دو فاژ در محیط آزمایشگاهی فعالیت‌های لیتیک (تکثیر ویروسی) در مقابل گونه‌های ویبریو جدا شده از مزارع میگو آلوده به AHPND مانند آلجینولیتیکوس، diabolicus و پاراهمولیتیکوس را نشان دادند.»